Μικροσκοπική Κολίτιδα: Τι είναι, Συμπτώματα, Αίτια και Θεραπεία

Η μικροσκοπική κολίτιδα είναι μια πάθηση όχι ιδιαίτερα γνωστή, που προκαλεί χρόνιες διάρροιες με αποτέλεσμα επηρεάζει την ποιότητα ζωής και να δυσκολεύει την καθημερινότητα των ασθενών. Αν αντιμετωπίζετε χρόνιες, υδαρείς διάρροιες χωρίς αίμα, φούσκωμα ή πόνο στην κοιλιά και οι εξετάσεις δεν δείχνουν κάτι παθολογικό, ίσως η απάντηση να κρύβεται σε αυτή την πάθηση. Σε αυτό το άρθρο θα εξηγήσουμε τι είναι η μικροσκοπική κολίτιδα, ποια είναι τα συμπτώματα, τα αίτια και ποια είναι η θεραπεία της.

Τι είναι η μικροσκοπική κολίτιδα

Η μικροσκοπική κολίτιδα είναι μια φλεγμονώδης πάθηση του παχέος εντέρου, η οποία δεν είναι ορατή με γυμνό μάτι κατά τη διάρκεια της κολονοσκόπησης. Γι’ αυτό και ονομάζεται “μικροσκοπική”. Η διάγνωση γίνεται μόνο μέσω βιοψιών, αφού οι ιστολογικές αλλοιώσεις φαίνονται μόνο στο μικροσκόπιο και μετά από ειδικές χρώσεις.

Υπάρχουν δύο βασικοί τύποι μικροσκοπικής κολίτιδας:

  • Κολλαγονική κολίτιδα, όπου υπάρχει πάχυνση του κολλαγόνου κάτω από το επιθήλιο του παχέος εντέρου.
  • Λεμφοκυτταρική κολίτιδα, με αύξηση των λεμφοκυττάρων στον τοίχωμα του παχέος εντέρου.

Και οι δύο μορφές προκαλούν παρόμοια συμπτώματα.

Συμπτώματα

Τα πιο κοινά συμπτώματα περιλαμβάνουν:

  • Χρόνια, υδαρή διάρροια χωρίς αίμα
  • Κοιλιακό άλγος και κράμπες
  • Ακράτεια κοπράνων
  • Φούσκωμα και αυξημένα αέρια
  • Κόπωση ή και πιθανά απώλεια βάρους
  • Σπανίως δέκατα, αρθραλγίες, ναυτία

Το ενδιαφέρον είναι πως, σε αντίθεση με άλλες μορφές κολίτιδας, οι ασθενείς δεν εμφανίζουν αίμα στα κόπρανα και δεν αναγνωρίζεται ενδοσκοπικά εμφανής φλεγμονή στο έντερο. Αυτό οδηγεί συχνά σε καθυστερημένη διάγνωση. Ενώ τα συμπτώματα επηρεάζουν σημαντικά την ποιότητα ζωής, δεν είναι απειλητικά, καθώς δεν σχετίζεται με τον καρκίνο.

Ποιοι κινδυνεύουν περισσότερο;

Η μικροσκοπική κολίτιδα εμφανίζεται συχνότερα σε γυναίκες άνω των 45 ετών, αλλά μπορεί να επηρεάσει και νεότερους ανθρώπους. Επιπλέον, υπάρχουν ενδείξεις ότι συνδέεται με αυτοάνοσα νοσήματα (όπως η κοιλιοκάκη ή η θυρεοειδίτιδα Hashimoto) και με τη μακροχρόνια χρήση φαρμάκων όπως μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη (ΜΣΑΦ), αναστολείς αντλίας πρωτονίων (πραζόλες), αντικαταθλιπτικά τύπου SSRI και πιθανά στατίνες, ορισμένα αντιϋπερτασικά φάρμακα κ.ά.

Διάγνωση

Η διάγνωση της μικροσκοπικής κολίτιδας γίνεται αποκλειστικά μέσω βιοψιών κατά την κολονοσκόπηση, καθώς το παχύ έντερο εμφανίζεται φυσιολογικό μακροσκοπικά. Οι ιστολογικές εξετάσεις αποκαλύπτουν φλεγμονώδεις αλλαγές, όπως αύξηση λεμφοκυττάρων ή πάχυνση του κολλαγόνου στο υποβλεννογόνιο χιτώνα. Αυτός είναι ο λόγος που κάθε περίπτωση χρόνιας διάρροιας χωρίς προφανή αιτία πρέπει να εξετάζεται και ιστολογικά. Οι βιοψίες πρέπει να λαμβάνονται κυρίως από το δεξί κόλον.

Θεραπεία

Η μικροσκοπική κολίτιδα είναι αντιμετωπίσιμη και η πλειοψηφία των ασθενών βλέπει σημαντική βελτίωση με τη σωστή θεραπεία. Οι βασικές επιλογές περιλαμβάνουν:

  • Φαρμακευτική αγωγή με βουδεσονίδη, ένα κορτικοστεροειδές που δρα τοπικά στο έντερο με λίγες παρενέργειες.
  • Διατροφικές προσαρμογές, όπως περιορισμός της λακτόζης ή των τροφών που επιδεινώνουν τα συμπτώματα.
  • Αποφυγή φαρμάκων που πιθανά προκάλεσαν την κολίτιδα, όταν αυτό είναι εφικτό. 

Η έγκαιρη διάγνωση και παρέμβαση μπορεί να βελτιώσει θεαματικά την ποιότητα ζωής του ασθενούς.

Συμπερασματικά, η μικροσκοπική κολίτιδα είναι μια ύπουλη κι ενοχλητική αλλά διαχειρίσιμη πάθηση. Αν ταλαιπωρείστε από ανεξήγητες διάρροιες και έχετε ήδη κάνει εξετάσεις χωρίς σαφή διάγνωση, αξίζει να μιλήσετε με τον γαστρεντερολόγο σας για το ενδεχόμενο της μικροσκοπικής κολίτιδας.